Κυριακή, 5 Μαρτίου 2017

Δεύτερη ιστορία: Κάποτε, στη μακρινή Μαλαισία...

...ζούσε μια κότα, η οποία ήταν από μεγαλοαστική οικογένεια και ήταν μεγαλωμένη στα πούπουλα. Είχε καλούς τρόπους, ήταν πολύ όμορφη και πάρα πολύ σικάτη. Έδινε ιδιαίτερη σημασία στην εμφάνισή της και στο ντύσιμό της. Ήταν πάντα καλοντυμένη και τα φορέματά της ήταν σχεδιασμένα και ραμμένα από τους μεγαλύτερους μόδιστρους ανά τον κόσμο.
Αγαπούσε πολύ το βελούδο και, σχεδόν, όλα της τα ρούχα ήταν φτιαγμένα από αυτό. Η αγάπη της σ’ αυτό το είδος υφάσματος, την ώθησε να φτιάξει, στην πόλη που ζούσε, ένα εργοστάσιο παραγωγής βελούδου, όπου σχεδόν όλοι οι κάτοικοι της πόλης δούλευαν εκεί και ήταν καλοπληρωμένοι, έπαιρναν κανονικά τα ένσημά τους και είχαν και ιατροφαρμακευτική περίθαλψη. Η ανεργία είχε γίνει παρελθόν σ’ εκείνη την πόλη και όλοι ήταν ευτυχισμένοι. 
Αλλά επειδή τα ωραία πράγματα δεν κρατάνε για πάντα, ήλθε μια μέρα που η κότα, που τόσο αγάπησε το βελούδο απεβίωσε, ευτυχώς στα πολύ βαθιά γεράματα. 
Τότε το Σωματείο Εργαζομένων Βελουδοποιίας, αποφάσισε να τιμήσει την προσφορά της σικάτης κότας στην οικονομία του τόπου και ονόμασε την πόλη που έζησε, με το παρανόμι που είχαν δώσει οι εργάτες στην αγαπημένη τους εργοδότρια.
Έτσι η πόλη ονομάστηκε Κότα Βελούδ.


ΥΓ. Για περισσότερες πληροφορίες, εδώ.

30 σχόλια:

  1. Κότα-κότα πού θα πάει;...θα τη χαρτογραφήσουμε τη χώρα σιγά-σιγά.
    Αρτίστα μου... απίθανης σύλληψης μαθήματα γεωγραφίας, υποκλίνομαι στη φαντασία σου!
    Τα σέβη μου στον κύριο Οδυσσέα και καλό σου βράδυ!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Σε μια πιο ενδελεχή έρευνα που έκανα, διαπίστωσα ότι υπάρχουν κι άλλες πόλεις Κότες, αλλά δεν θα ασχοληθώ μαζί τους, διότι δεν είναι τόσο δημοφιλείς όσο οι δύο των οποίων οι ιστορίες δημοσιεύτηκαν και η τρίτη που θα ακολουθήσει την ερχόμενη Κυριακή, με την ολοκλήρωση της εσάρπας.
      Κότα-κότα τον καημό μου, τον μετράω και πονώ...
      Καλέ ποια φαντασία; Ας είναι καλά ο κύριος Οδυσσέας, που ήταν κοινωνικός τύπος κι έπιανε κουβέντα με τους Μαλαισιανούς (άραγε έτσι να λέγονται αυτού που είναι από τη Μαλαισία;) και μου είπε τις ιστορίες!
      Καλό βράδυ να έχεις κι εσύ Μαρία Κανελλάκη!

      Διαγραφή
  2. Να πως ερχεται η αναπτυξη σε μια χώρα
    Μηπως η σοφια του κόσμου βρίσκεται στα μικρά αλλά σταθερά βήματα με οδηγό τη φαντασία...λέω τωρα....
    Ζηλεύω τα ουτοπικά σου σημεία πολύ

    Την καλημερα μου

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Δεν τον κόβω (τον λαιμό μου) για το πώς έρχεται η ανάπτυξη σε μια χώρα, αλλά για τη σοφία του κόσμου, μου φαίνεται ότι είναι έτσι όπως λες Ελένη.
      Όσο για τα ουτοπικά σημεία, το μόνο που κάνω είναι να υπακούω στην παράκληση του φίλου μου, του Γιώργου του Σουίνγκ, που μου έχει πει:
      "Σε παρακαλώ, να τρέφεσαι με ουτοπίες".
      Καλό βράδυ Ελένη που ποιείς!

      Διαγραφή
  3. Τέλεια και αυτή σου η ιστορία, Αρτίστα μου!
    Να έχεις μια όμορφη Κυριακή

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Είναι μεγάλη χαρά να το λες εσύ, που φτιάχνεις τις καταπληκτικότερες ιστορίες έβα!
      Μιλ μερσί Πίπη και καλό βράδυ εύχομαι!

      Διαγραφή
  4. Ρε δες ρέντα η Μαλαισία με τις κότες!!!! Κουκουβάγια δεν παιζει καπου? :P

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Φυσικά και παίζει κουκουβάγια. Όχι στη Μαλαισία, αλλά στη δυτική περιφέρεια του βορείου τομέα της Αθήνας, στους πρόποδες της Πάρνηθας.
      Στις Κουκουβάουνες! Δες εδώ: https://el.wikipedia.org/wiki/%CE%9C%CE%B5%CF%84%CE%B1%CE%BC%CF%8C%CF%81%CF%86%CF%89%CF%83%CE%B7_%CE%91%CF%84%CF%84%CE%B9%CE%BA%CE%AE%CF%82

      Διαγραφή
  5. Α! αυτή τη φορά δεν θα τη πατήσω...γιατί η έξυπνη κότα ξέρει και άλλο μονοπάτι, εντελώς άσχετο!

    https://en.wikipedia.org/wiki/Paddy_field
    Εκεί βόσκουν οι κοτούλες!

    Μπον εβδομάδα με κοτίσια βιζού! :-D

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ρυζοχώραφα! Τέλεια!
      Βάστα γερά μαγισσούλα! Άλλη μια πόλη Κότα έμεινε και τελειώσαμε με τις ιστορίες των πόλεων της Μαλαισίας!
      Χαβ ε νάις γουήκ!
      Κίσιζ δίαρ!

      Διαγραφή
  6. Μα τι έμπνευση οι κότες! Θα περιμένουμε τώρα ιστορίες καιμε τα κακαρίσματα; (Τα νησιά λέγονται Κο, οπότε υπάρχει πληθώρα ιδεών στην περιοχή της Νοτιοανατολικής Ασίας.)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Εμένα αυτό που με προβληματίζει, είναι που αυτές οι εμπνεύσεις έρχονται όταν πλέκω.
      Η εσάρπα τελειώνει την ερχόμενη Κυριακή, άρα ακόμα μία ιστορία για μια πόλη Κότα και τέρμα!
      Όχι Νέφωσις Α, δεν θα φτιάξω ιστορίες για όλα τα νησιά και τις πόλεις Κότες ανά την Υφήλιο!
      Εκτός κι αν αποφασίσω να πλέξω κουβέρτα!

      Διαγραφή
  7. Αρτίστα μου γλυκιά, να σε χαιρόμαστε που μας κάνεις να απολαμβάνουμε τόσο ωραίες ιστορίες, με την τόσο ιδιαίτερη γραφή σου..! Φιλιά και καλημέρες :)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ω! Μιλ μερσί!
      Ας είναι καλά ο κύριος Οδυσσέας, που μου είπε τις ιστορίες, που του της είπαν κάτι Μαλαισιανοί! Και το λέω αυτό, διότι δεν έχω καμιά ιδιαίτερη γραφή, δεν ξεύρω καν τι είναι γραφή. Έτσι όπως μου έρχονται, συγνώμη, έτσι όπως μου τα είπε ο κύριος Οδυσσέας ήθελα να πω, έτσι τα έγραψα!
      Κίσιζ Μία Πέτρα!

      Διαγραφή
  8. χα..χα.. δεν το περιμενα αυτό..βρε την κοτα που αγαπουσε το βελουδο ..!!! είδες; και πόλη με το ονομα της εκαναν.. αλί σε μας που καμια πόλη δεν θα δουμε με το όνομα μας..!!!χα..χα.. .. μα όλες από την Μαλαισια ηταν;
    εψαξα και δεν έχει αλλη κοτα.. Αρτίστα μου.. . μηπως φταινε τα γυαλια μου; η περιεργεια μου έχει ανέβει στα υψη...φοβαμαι οτι αρχιζω να ζαλιζομαι..!!!χι..χι..
    Μπορεί να μην προλαβα την πρωτια ομως έχω φιλεναδα...μια αξιοπρεπή σειρα αυτην την φορα...χο..χο..αναμενουμε..την συνεχεια... φιλακιααααα!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. αφηνω μέηλ roulamakedonisa@gmail.com ..για μαθημα πως βαζουν το βελακι εκει που θελεις; χα..χα

      Διαγραφή
    2. Και όμως Ρούλα, έχει ακόμα μια πόλη-Κότα!
      Απλώς την έχω κόψει τη φωτογραφία του χάρτη, για να μην την δείτε από τώρα!
      Πολύ καλή σειρά, οφείλω να ομολογήσω!
      Αύριο η συνέχεια!

      Διαγραφή
    3. Θα σου στείλω μέιλ αύριο ή τη Δευτέρα, για να σου πω για το βελάκι, διότι τώρα έχω κάτι βιαστικές δουλειές να κάμω!
      Κίσιζ Ρουλάκι!

      Διαγραφή
  9. Χάθηκε να είχα εσένα στο σχολείο να μου μάθαινες γεωγραφία;;; Εξπέρ θα είχα γίνει.
    Τώρα, μπιρεί να μην ξέρω πού πέφτει η Μαγνησία, αλλά τη Μαλαισθα την έμαθα για τα καλά!!!
    Έχει ρέντα η έμπνευσή σου, Αρτίστα μου.
    ❤🍓❤

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Καλέ όχι εγώ, ο κύριος Οδυσσέας!
      Αλλά, η αλήθεια είναι ότι έχω εξαιρετικό χάρισμα να μεταλαμπαδεύω τις τιτανοτεράστιες γνώσεις μου!

      Ωραία φράουλα μου έχει αφήσει, ανάμεσα στις καρδούλες!
      Μιλ μερσί!

      Διαγραφή
  10. Αρτίστα μου, ένα είναι σίγουρο, αν στα σχολεία οι δάσκαλοι δίδασκαν με τον ευφάνταστο τρόπο που εσύ μας διηγείσαι τις ιστορίες τούτων των μακρινών τόπων, έτσι όπως γεννιούνται στο μυαλό σου, οι μαθητές θα ήταν πιο δεκτικοί στο σχολείο!
    Είσαι υπέροχη! Μεγάλο φιλί σου στέλνω!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Είμαι χαρισματική η ρουφιάνα! Χο χο χο!
      Μιλ μερσί Μαρίνα!
      κίσιζ, μένι κίσιζ!

      Διαγραφή
  11. Ευτυχώς δεν έχεις πλάστη, γιατί εδώ στο κοντινό, αλλά μαγευτικό Αγρίνιο, αργούμε να πάρουμε χαμπάρι.
    Κρίμα όμως που δεν έχουμε τέτοιες κότες και στην Ελλάδα να γίνονταν η ανεργία παρελθόν...εδώ μόνο οι λειράτες ευδοκιμούν και κακαρίζουν μέχρι να γίνουν εξουσία, μετά γίνονται κλώσσες και κλωσσάνε δυστυχία!!

    Φιλιά πολλά!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Και δεν φτάνει που κακαρίζουν, το παίζουν και Αριστερές, πανάθεμά τες...
      Μη φοβού Μαριάμ! Είπαμε, πλάστης σ' αυτό το σπίτι δεν υπάρχει!
      Άμα, καμιά φορά, αργήσει ο κύριος Μήτσος από κάποια σύναξη ανδροπαρέας για τσιπουροκατάνυξη, του πετάω τασάκι στο κεφάλι και δεν τον περιμένω με τον πλάστη πίσω από την πόρτα!
      Κίσιζ Μεμαρία!

      Διαγραφή
  12. Πολύ ωραία ιστορία,θα τη λέμε και στον μικρό..
    Συνέχισε έτσι,σε χρειαζόμαστε!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ναι, θα συνεχίσω, διότι είναι ακόμα μία πόλη-Κότα που φρονώ πως αξίζει τον κόπο να μάθουμε την ιστορία του ονόματός της!
      Μμμμμμμ, ναι, τέτοια να λέτε στον μικρό και θα προκόψει!
      Μιλ μερσί Άουρ Γουόλκ!

      Διαγραφή
  13. Για κάποιο μυστήριο λόγο δεν μπορώ να σχολιάσω παραπάνω...και καλύτερα γιατί με το τασάκι ένας φόβος με ξανάπιασε όσο εγώ έπιανα το υπονοούμενο.
    Αν με περιμένεις εκεί ατύχησες!! χαχαχα!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Σώπα καλέ! Ούτε λόγος!
      Αφού σου είπα, δεν διατρέχεις κίνδυνο!
      Μπορείς να έλθεις ελεύθερα!
      Ειδικά τώρα που ξέρεις ότι πρέπει να φυλάγεσαι! Μουάχαχαχαχα!

      Διαγραφή

ότι προαιρείσθε...