Κυριακή, 25 Σεπτεμβρίου 2016

Ήταν πρωί του Αυγούστου...

...κοντά στη ροδαυγή, βγήκα να πάρω αέρα στην ανθισμένη γη, όταν άκουσα από το κινητό τηλέφωνό μου τον χαρακτηριστικό ήχο "πλοπ" του μηνύματος στο φέισμπουκ. 
Με ενημέρωνε ότι θα εκδράμει στο Ναύπλιο και με ρώταγε αν ήθελα να συναντηθούμε. Έλεγε για Παρασκευή. Δεν μπορούσα όμως και, αγόγγυστα, είπε πως θα έλθει το Σάββατο. 
Της πρότεινα να κρατάει τον Ριζοσπάστη, για να την αναγνωρίσω. Μου είπε ότι θα την αναγνώριζα και χωρίς αυτόν, μιας και είναι ψηλή, ξανθιά, με γαλανά μάτια, ευαίσθητη και δυναμική συνάμα. Οπότε δεν είχα πρόβλημα. Το ευαίσθητη και το δυναμική, μου έφτανε. Και, όντως, την αναγνώρισα αμέσως. Ήταν ακριβώς όπως είχε περιγράψει τον εαυτό της. Με κάποιες μικροδιαφορές βέβαια, που δεν είναι της παρούσης. 
Η συνάντηση έλαβε χώρα σε καφέ που βρίσκεται σε ένα στενό, όχι και πάρα πολύ στενό, της παλιάς πόλης. Η κουβέντα ήταν ενδιαφέρουσα και κινήθηκε τόσο σε θέματα κοινωνικού περιεχομένου, όσο και σε προσωπικές εκμυστηρεύσεις. 
Αυτό που αξίζει να σημειωθεί, είναι ότι έφερε μαζί της κι ένα αεράκι δροσερό, το οποίο μας συντρόφευε μέχρι την ώρα που εκείνη έφυγε. Ήταν απόλυτα μαγικό αυτό, αν σκεφτεί κανείς ότι πριν έρθει, η θερμοκρασία ήταν τόσο υψηλή, που οι κότες της περιοχής γεννούσαν τηγανιτά αβγά. 
Εκτός από το αεράκι το δροσερό, έφερε και δύο δώρα για εμένα. 

Το πρώτο (μια κότα-κουμπί), το είχε φτιάξει 
με τα χεράκια της 

 
 και το δεύτερο (ένα βιβλίο), το είχε γράψει 
με τα χεράκια της. 

 

Το πρώτο το έφτιαξε επί τούτου και λόγω του περιεχομένου του βλογ μου, το δεύτερο είχε γραφτεί πιο παλιά, αλλά θα μπορούσε κάποιος να υποθέσει πως ήταν ένας οιωνός για το ότι θα γνώριζε κάποτε μια αρτίστα του βωβού που αγαπάει τις κότες. 
Περιττό να πω το πόσο χάρηκα με αυτή τη συνάντηση και πόσο ευχαριστήθηκα με αυτά τα δώρα και πόσο θα ήθελα να την ξαναδώ. Και θα την ξαναδώ. Εν ευθέτω χρόνω.
Μετά τη συνάντηση, ανταλλάξαμε κάποια μηνύματα στο φέισμπουκ και σε ένα από αυτά μου είχε ετοιμάσει μια καινούργια έκπληξη. Ένα έργο τέχνης με μια κότα και τα κοτόπουλά της, με ποτά και με ένα αβγό Φαμπερζέ, με ένα κοχύλι κι ένα κοτέτσι-αχυρώνα-ανεμόμυλο, με ένα φορτηγάκι που πουλάει παγωτά κι ένα μανιτάρι, με ένα μπαλόνι κι έναν φράχτη και με ένα κουμπί, για να την θυμίζει. 
Ένα έργο τέχνης, που του αρμόζει να κοσμεί μόνιμα το σάιδμπαρ του βλογ μου, όπως ήδη κάνει. 
Το κορνίζωσα και ιδού, καμαρώστε το:


Αχ καλέ, παραλίγο να το ξεχάσω... Δεν σας είπα τόση ώρα σε ποια αναφέρομαι. 
Στη Γούμαν φυσικά! 
Ξέρετε εσείς καμιά άλλη ψηλή, ξανθιά, με γαλανά μάτια, ευαίσθητη και δυναμική συνάμα;

28 σχόλια:

  1. Χμμμ... εγώ όχι, δεν ξέρω!
    Δεν το πιστεύω τι τραγούδι που θυμήθηκες!!! Χι, χι! Εγώ κινήθηκα σε πιο... ποιοτικά μονοπάτια!!!
    Λοιπόν, ξέρεις πόσο χάρηκα που συναντηθήκαμε!
    Και πρέπει να συναντιόμαστε μια φορά κάθε μήνα για να δούμε τι αλλαγές θα φέρνω στο κλίμα!
    Άννα, i am mad about you!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Κάτσε τώρα, γιατί θέλω να σου απαντήσω σε όλα τα ζητήματα που βάζεις. Τιμής ένεκεν!

      Γούμαν: Χμμμ... εγώ όχι, δεν ξέρω!
      Αρτίστα: Φυσικά, διότι είσαι η μόνη με αυτά τα χαρακτηριστικά στον πλανήτη Γη.

      Γούμαν: Δεν το πιστεύω τι τραγούδι που θυμήθηκες!!! Χι, χι! Εγώ κινήθηκα σε πιο... ποιοτικά μονοπάτια!!!
      Αρτίστα: Τι θες να πεις Βίρνα;
      Δεν είναι ποιοτικός ο Μίκης;
      Μίλα ξεκάθαρα Βίρνα...

      Γούμαν: Λοιπόν, ξέρεις πόσο χάρηκα που συναντηθήκαμε!
      Αρτίστα: Χάρηκες επειδή είσαι καλοσυνάτη!

      Γούμαν: Και πρέπει να συναντιόμαστε μια φορά κάθε μήνα για να δούμε τι αλλαγές θα φέρνω στο κλίμα!
      Αρτίστα: Κάθε μήνα; Σου αρέσει να ζεις επικίνδυνα Γούμαν!

      Γούμαν: Άννα, i am mad about you!
      Αρτίστα: Ας ελπίσω ότι θα συνεχίσεις να σιγοτραγουδάς "I am mad about you" και δεν θα περάσεις στο "Στο ορκίζομαι τρελή,
      για πάντα θέλω να μ' αφήσεις" του Γονίδη, εδώ: https://www.youtube.com/watch?v=urw6t8JVEH4

      Διαγραφή
    2. Αχ, γιατί πρέπει συνέχεια να σε διορθώνω;;; Όχι μόνο στον πλανήτη Γη, αλλά στον Β612.
      Θα βάλω στην ίδια μοίρα τα μπουζούκια και το... Ντινάκι;;;
      Ναι, ναι! Είμαι και ριψοκίνδυνη! Για να καταλάβεις, χτες βγήκα χωρίς να πάρω μαζί μου χαρτομάντηλα! Άσε που άκουσα κι όλη την εισαγωγή του τραγουδιού!!!!
      Και τώρα πάω να λιποθημήσω κάπου μαλακά...

      Διαγραφή
    3. Ε ναι! Μια λιποθυμία είναι φυσικό επόμενο μετά την ακρόαση του συγκεκριμένου (και όχι μόνο) άσματος του Γονίδη!
      Πάντως σε συγχαίρω για την τόλμη σου, έστω κι αν περιορίστηκες στην εισαγωγή του κομματιού και δεν το άκουσες όλο!

      Διαγραφή
  2. Είπα πως θα μας βγάλεις πολιτικό λόγο
    με διάφορα τσιτάτα μέσα!!!
    Ευτυχώς που με διέψευσες....
    Μας έλειψες πολύ....

    Να τα χαρείς τα υπερ - δώρα ♥♥♥

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Όχι καλέ, μην ανησυχείς! Απλώς είπα να κάμω μια μελωδική εισαγωγή!
      Κι εμένα μου λείψατε, γι αυτό θα προσπαθήσω να το χαρώ όσο γίνεται πιο πολύ, μέχρι τα Χριστούγεννα που θα ξαναπλακώσει η θεία Φεβρωνία!
      Μιλ μερσί Ελένη που ποιείς!

      Διαγραφή
  3. Χμμμ ψηλή ξανθια και με γαλανά μάτια μόνο μια είναι..όπως και τα δώρα της καταλληλα για την αποδέκτρια Αρτίστα μου ..!! όμορφες συναντήσεις παντα να ανταμώνετε και να ξεφαντώνετε...και όχι μονο στα καφέ..!!Μα κατάλαβα καλά; απο το Αυγουστο βρεθήκατε;.. και τωρα μας το λες φιλεναδα ; γιατι μας αφησες.. καλε στην άγνοια τόσο καιρό;..
    Πολύ χαιρομαι που οι συναντήσεις μεταξυ φιλων που μιλανε μονο απο το φέης μπούκ γίνονται και φέης του φέης.. (τα αγγλικα μου χα..χα.. )
    να περνας ομορφα Αρτίστα μου .. φιλακιαααα!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ε γιατί σας το λέω τώρα Ρούλα; Διότι τώρα ήλθε το πλήρωμα του χρόνου!
      Αχ, έτσι όπως έχω καταντήσει τελευταία, που "πότε ο Γιάννης δεν μπορεί, πότε ο κώλος του πονεί", όπως λέει και μια παλιά κινέζικη παροιμία, ακόμα κι καφές έξω, είναι ξεφάντωμα για μένα!
      Τα αγγλικά σου τα βρίσκω άριστα, στην προκειμένη περίπτωση!
      Αλλά με τη Γούμαν, εκτός από το φέισμπουκ, μιλάγαμε κι εδώ πέρα μέσα και στο βλογ της! Δηλαδή, βασικά από τα βλογ μας γνωριστήκαμε!
      Κίσιζ Ρουλάκι!

      Διαγραφή
  4. Λοιπόν, άκου τι έπαθα: μπήκα σε διάβασα το πρωί , πήγα να ψάξω για τις κότες, μετά έστειλα μαινόμενη μέιλ στη γούμαν γιατί και πώς δεν ξέραμε για τη συλλογή ( έμαθα δε ότι είναι δύο!) έμπλεξα, όπως συνήθως μπλέκω εγώ και ήρθα τώρα κουνάμενη σεινάμενη και δεν έφερα και κάτι έτσι για να μην λες ότι έρχομαι συνέχεια με άδεια τα χέρια!
    Αλλά δεν πειράζει γιατί κι εσύ από τον Αύγουστο τώρα μας τα λες! Σιγά μην ζητήσω και συγγνώμη!
    Για την Αλεξάνδρα, της τα είπα όλα στο μέιλ! ♥ Η καρδιά φθάνει και περισσεύει!
    Γεια!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Δεν ξέρατε για τα βιβλία, διότι εκτός από ψηλή, ξανθιά κ.λπ., είναι και σεμνή!
      Τι άλλο έχει μείνει να μου φέρεις Άιρις; Μου έχεις χαρίσει ήδη όλη την κολεξιόν σου!
      Θα σας τα έλεγα νωρίτερα, αλλά είχε ζέστη και Φεβρωνία και δεν πρόκανα!
      Η καρδούλα είναι η πιο σημαντική από οτιδήποτε άλλο!
      Μιλ μερσί δίαρ Άιρις!

      Διαγραφή
  5. "Ηταν πρωι τ' Αυγουστου κοντα στη ροδαυγη σκοραριζες το θανατο κει στη δεξαμενη" Τι; Ετσι δεν το ελεγε ο συγχωρεμενος; Τι μπλεκουμε τον Μικυ Μαους τωρα; :P

    Επισης τον Ριζοσπαστη ποτε δεν τον κρατας... παντα στην κωλοτσεπη τον βαζεις τυλιγμενο ρολο!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Κοίτα να δεις πώς έχει το πράγμα:
      Δεν θα μπορούσα να ξεκινήσω με τους στίχους του Παύλου "Ήταν πρωί τ' Αυγούστου κοντά στη ροδαυγή, σκοράριζες τον θάνατο 'κει στη δεξαμενή", διότι πώς θα έδενε μετά το γεγονός ότι άκουσα τον ήχο "πλοπ" του φέισμπουκ; Εκτός κι αν χρησιμοποιούσα μόνο τον πρώτο στίχο, ήτοι το "Ήταν πρωί τ' Αυγούστου κοντά στη ροδαυγή" και να συνέχιζα γράφοντας "όταν άκουσα από το κινητό τηλέφωνό μου τον χαρακτηριστικό ήχο "πλοπ" του μηνύματος στο φέισμπουκ".
      Αλλά τότε, τυχόν αναγνώστες θα διερωτώντο, και δικαίως, ποιό από τα δύο άσματα έχω χρησιμοποιήσει ως εισαγωγή του ποστ;
      Θα υπήρχαν απορίες. Που ίσως να έφερναν μια αναστάτωση. Και η αναστάτωση πιθανώς να έφερνε διαφωνίες, ως προς τον συνθέτη. Και οι διαφωνίες να έφερναν καυγάδες. Και μετά να επιάνοντο οι αναγνώστες καούκα με καούκα! Και να γινόταν εδώ μέσα το έλα να δεις και να μην πάρεις.
      Δια τούτο χρησιμοποίησα ως εισαγωγή την δουλειά του Μίκη, της οποίας ο δεύτερος στίχος εναρμονιζόταν, τρόπον τινά, με τον ήχο "πλοπ".
      Να τονίσω ότι, μέσα στο μυαλό μου πάντα, πρόκειται για τη δουλειά του συνθέτη Μίκη και όχι του Μίκυ του Μάους. Άλλωστε, τη μουσική σ' αυτό την είχε φτιάξει πολύ πριν μεταλλαχτεί από Μίκης σε Μίκυ.

      Και τώρα θα περάσω στα σοβαρότερα. Πιθανόν να έχεις δίκιο για τον Ριζοσπάστη και τη θέση του στην κωλότσεπη, αλλά έλα στη δική μου θέση. Εάν η Γούμαν δεν φόραγε παντελόνι ή σορτσάκι και φόραγε φόρεμα, σε ποιά κωλότσεπη θα έβαζε το έντυπο; Γι αυτό της είπα να τον κρατάει κύριε!
      Και είχα απόλυτο δίκιο κύριε!
      Διότι, τελικώς, η Γούμαν φορούσε φούστα, χωρίς καμία τσέπη κύριε!
      Αυτά... Τι άλλα νέα;

      Διαγραφή
    2. Χι,χι,χι,χι!!!!!!! Όχι άλλα νέα, πόνεσε το στομάχι μου από τα γέλια!

      Διαγραφή
    3. @Γούμαν
      Καλά καλό μου, δεν λέω τίποτε άλλο!

      Διαγραφή
  6. Πόσο ωραίες είναι οι συναντήσεις μεταξύ των bloggers? Είναι πολύ ωραίο να συναντάς και να αλληλεπιδράς και από κοντά με έναν άνθρωπο που μιλάς τόσο καιρό μέσω του blogging, κάνει την σχέση σας να περνά σε άλλο επίπεδο!
    Να τα χαρείς τα δώρα σου Αρτίστα μου!
    Καλή μας εβδομάδα!
    Η Blogger της Διπλανής Πόρτας
    ΥΓ: Ελπίζω να τα λέμε και από τον καινούριο μου χώρο https://marinaslovelylife.wordpress.com/

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ναι,ωραία είναι, αλλά δεν είναι πάντα ωραία. Έχει τύχει να συναντήσω άτομα που ήταν, τελικά, τελείως διαφορετικά από αυτά που φαίνονταν να είναι από τις αναρτήσεις τους. Αλλά σε ένα 70% τα πράγματα ήταν πάρα πολύ καλά! Και συνεχίζουν να είναι!
      Δεν είχα αντιληφθεί ότι είχες καινούργιο βλογ και πολύ καλά έκανες και μου το είπες. Αργότερα, θα περάσω για μια επίσκεψη!
      Καλή εβδομάδα διπλανή!
      Όχι. Λάθος. Πάμε πάλι.
      Καλή εβδομάδα Μαρίνα!

      Διαγραφή
  7. Αυτές οι συναντήσεις έχουν κάτι μαγικό και τις επιδιόκω όσο είναι δυνατό!
    Το να βλέπεις τα μάτια του άλλου από κοντά και ν' ακούς και τη φωνή του, προσωπικά πάντα θα με συγκινεί... και τα δώρα και το βιβλίο πού να φανταστεί η Αλεξάνδρα όταν το έγραφε πως θα πήγαινε και σε μια κοτολάρτη!!!
    Πάντα τέτοια Αρτίστα μου!
    ΑΦιλάκια πολύ χαμογελαστά!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Μα αυτό με το βιβλίο ήταν σχεδόν καρμικό!
      Φυσικά, μέσα του δεν υπάρχει κότα ούτε για δείγμα, αλλά ο τίτλος και μόνον φτάνει!
      Και ναι, είναι πολύ ωραίες οι συναντήσεις με βλόγερς, όχι πάντα, αλλά ως επί το πλείστον!
      Μιλ μερσί Άιναφετς!
      Μπιζού!

      Διαγραφή
    2. 14 μπλογκόφιλους έχω συναντήσει και ούτε ένας δεν με απογοήτευσε, τώρα αν η αφεντιά μου τους απογοήτευσε είναι άλλο στόρι!

      Διαγραφή
  8. Ωωωωωωωωωω....τι όμορφο και καλόηχο "πλοπ" ήταν αυτό!
    Τι κρίμα να μην είμαι από μια μεριά να σας καμαρώνω και να σα φωτογραφίζω για να υπάρχουν και ντοκουμέντα!
    Και τι ωραία δώρα!!
    Μπράβο κορίτσια...και εις άλλα με υγεία...και φυσικά και στα δικά μας!
    Φιλιά πολλά και καλή εβδομάδα!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. έχασα ένα ς στο παραπάνω σχόλιο...ο ευρών δεν αμοίβεται, ας το κολλήσει στο σα που χάσκει...

      Διαγραφή
    2. Τω όντι, τα δώρα ήταν υπέροχα!
      Ωραία θα ήταν να ήσουν κι εσύ. Και θα πίναμε όλες μαζί καφέ και θα μας φωτογράφιζες, μέχρι και σέλφι θα βγάζαμε και θα την έβαζα στο φέισμπουκ και θα μας έκαμαν και λάικ!
      Και στα δικά μας, λοιπόν!
      Και μην ανησυχείς, το "ς" το κόλλησα!
      Κίσιζ Μεμαρία!

      Διαγραφή
  9. Σας φαντάζομαι στα στενά του Ναυπλίου να βολτάρετε και να συζητάτε χαρούμενες και συγκινημένες. Μπράβο ρε κορίτσια! Το αεράκι αυτό της Αλεξάνδρας, η θετική αύρα που αφήνει με την παρουσία της, έφτασε ως εδώ. Τα δώρα της μοναδικά!
    Ένας Ριζοσπάστης σας περιμένει στην Αθήνα. Αν τα καταφέρετε ν' ανηφορίσετε προς τα πάνω... θα το χαρώ πολύ!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Λυπάμαι που θα σου χαλάσω την εικόνα που έφτιαξες, αλλά δεν έγιναν καθόλου έτσι τα πράγματα!
      Συναντηθήκαμε έξω από το καφέ, θρονιαστήκαμε στις πολυθρόνες παραγγείλαμε καφέδες τεράστιους και πιάσαμε αμέσως την κουβέντα!
      Ουδεμία βόλτα στα στενά! Τι να θαυμάσει κανείς από το Ναύπλιο και τα στενά του, όταν υπάρχουν στον χώρο τα καταγάλανα μάτια της Γούμαν; Κι έτσι, που λες, η μία καθισμένη απέναντι από την άλλη, να κοιταζόμαστε και να μιλάμε. Τέλειο; Τέλειο.
      Και το δροσερό αεράκι να φυσάει και να ανακατεύει τα μακρυά, μέχρι τη μέση της, ξανθά μαλλιά της Γούμαν!
      Άσε, τι να σου λέω τώρα; Ήταν καταπληκτικά!
      Μακάρι να τα φέρει έτσι ο χρόνος και να μπορέσω να φύγω, δυο-τρεις μέρες και να απαγάγω την Γούμαν καθ' οδόν και να ανέβουμε Αθήνα και να βρεθούμε!
      Είναι πολύ δύσκολο για μένα, βέβαια, λόγω κάποιων συνθηκών, αλλά καλού κακού, έχε έναν Ριζοσπάστη πρόχειρο, διότι ποτέ δεν ξέρεις!
      Φυσικά και μια εκδρομή στο Ναύπλιο, δεν θα ήταν άσχημη για σένα, εάν και εφόσον στο επιτρέπουν οι συνθήκες!

      Διαγραφή
    2. Χι, χι, χι!!! Μα, η καημένη η Μαρία δεν με ξέρει...
      Αχ, ανατρίχιασα που με θυμήθηκα να τινάζω τα μαλλιά μου...

      Διαγραφή
    3. @Γούμαν
      Μόνο εσύ ανατρίχιασες; Εδώ όλο το στενό, που δεν το λες και πολύ στενό, έχει να το λέει για τα μαλλιά σου. Ακόμα θυμούνται τον κυματισμό τους!

      Διαγραφή
  10. Μέχρι το "ψηλή ξανθιά" νόμιζα ότι μιλούσες για μένα, αλλά το γαλανό μάτι με προσγείωσε! :))) Μπράβο βρε κορίτσια για την υπέροχη συνάντηση κορυφής, έτσι, να γνωριζόμαστε όλο και περισσότεροι :) Ευτυχώς που βρεθήκατε Αρτίστα μου, για να μάθουμε κι εμείς ότι η ταπεινή Αλεξάνδρα έχει εκδόσει και βιβλίο! Αυτό το κορίτσι το 'χει όλο το πακέτο τελικά! Γλυκά φιλιά και στις δυο και να είστε καλά, κορίτσια μου! Καλό φθινόπωρο :)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ήταν αδύνατον να μιλάω για σένα! Αφού είπαμε, η Γούμαν δεν μοιάζει με καμία πάνω στον πλανήτη Γη, αλλά και στον Β612 (τον έβαλα και τον Β612, για να μη με διορθώνει πάλι, όπως έκαμε πιο πάνω)!
      Τι πακέτο καλέ; Θεάρα σε όλα της είναι η γυναίκα!
      Κίσιζ και καλό φθινόπωρο!

      Διαγραφή

ότι προαιρείσθε...