Δευτέρα, 30 Νοεμβρίου 2015

Όσο περνάει...



...ο καιρός, διαπιστώνω ότι ζούμε στο σπίτι, όλο και πιο συχνά, καταστάσεις που μοιάζουν με σκηνή από ταινία του Αλμοδοβάρ. Εξηγούμαι: 
Ήταν πρωί και έπινα καφέ στην κουζίνα και σκεπτόμουν ότι επί πέντε ημέρες τώρα, τρώμε τη γαλοπούλα που περίσσεψε από το Thanksgiving, καθώς στα Βέρβενα Αρκαδίας, από όπου και η καταγωγή του κ. Μήτσου (το στεφάνι μου), το είχαν πολύ σε υπόληψη το Thanksgiving και πάντα το γιόρταζαν και, ευλόγως, θέλει να συνεχίζουμε την παράδοση των προπαππούδων του. 
Απαριθμούσα, λοιπόν, τις διάφορες εκδοχές που ήδη έχουμε γευτεί τη γαλοπούλα, ήτοι με πατάτες ψητές, πατάτες τηγανιτές, πατάτες βραστές, καλαμπόκια, ρύζι, και ατελείωτη είναι η ρουφιάνα, και ήμουν εμφανώς προβληματισμένη για το πώς θα την φάμε σήμερα, όταν συνέβη το κάτωθι περιστατικό. 
Η υπερήλικη μητέρα μου, σηκώθηκε από το κρεβάτι της, έβαλε κατακόκκινο κραγιόν και πούδρα, φόρεσε την κλαρωτή μεταξωτή της ρόμπα, έριξε στους ώμους της μία εσάρπα με λαχούρια, η οποία ουδόλως ταίριαζε με τη ρόμπα, και καμαρωτή κι ευθυτενής, κρατώντας στο ένα χέρι το μπαστούνι της και στο άλλο μία θερμοφόρα, της οποίας, σημειωτέον, της έχω πλέξει ωραιότατη θήκη χρώματος μπορντό, βγήκε στο μπαλκόνι και την πέταξε. Τη θερμοφόρα. Με τη θήκη της. Από τον δεύτερο όροφο που κατοικούμε. Μην με ρωτήσετε γιατί. 
Κατόπιν γύρισε το κεφάλι προς εμένα και μου ανακοίνωσε με στομφώδες ύφος: "Θέλω να πάω να κάνω Tai Chi". 
Κι ύστερα, αμίλητη, αποχώρησε για τα ιδιαίτερα διαμερίσματά της, αφήνοντάς με στήλη άλατος, σαν άλλη σύζυγο του Λωτ, να σιγοψιθυρίζω: 
"Τιζωπαλιρεπούστημου"! 

Καλή εβδομάδα!

ΥΓ. Αυτή τη γυναίκα του Λωτ, μάθαμε ποτέ πώς την έλεγαν ή εγώ δεν διάβαζα όσο έπρεπε και δεν βρήκα πουθενά το όνομά της;

38 σχόλια:

  1. Κυρά Λώταινα ίσως;... :)) Καλό ξημέρωμα και καλή εβδομάδα :)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. χαχααχχαχαχαχαχαχα "Κυρά Λώταινα" πεθαίνω.

      Διαγραφή
    2. Κυρά Λώταινα, ο Λωτ σου για που πάει.. :))

      Διαγραφή
    3. ♫♫♪♪♪Για πού το 'βαλε και πού το ξενυχτάει♫♫♪♪♪ Ώπα!
      Καλό μήνα Μία Πέτρα!

      Διαγραφή
  2. Αχ θεά η μανούλα. Μόνο αυτό έχω να πω χαχα

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Θεάρα! Αφού σκέφτομαι να γράφω στήλη τύπου "έργα και ημέρες της Θεοδοσίας"!
      Καλό μήνα κουμπάρε μου!

      Διαγραφή
  3. ελπίζω να μάζεψες τη θερμοφορα και τη θήκη και αν η μητερα δεν την θελει πάλι ,πολύ θα την εκτιμούσα! Και να σου : όχι μόνο εγω βιντεάκια μέσα απο το σπίτι μας! Βάλε κι εσυ μία ! Είμαστε φαν του Αλμοδοβάρ!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Η θερμοφόρα σώθηκε. Και η θήκη της επίσης. Αυτή τη στιγμή που σου γράφω, την έχω δεμένη στη μέση, να με ζεσταίνει, διότι έχω τα λουμπάγκα μου!
      Κοιτάζω να δω τι χρειάζεται, μήπως βάλω μόνιμα κάμερες στο σπίτι, για να καταγράφονται όλα τα συμβάντα!
      Διότι αν περιμένεις από εμένα να τραβήξω βίδεο, θα απογοητευτείς. Σαστίζω τόσο όταν συμβαίνουν τέτοια περιστατικά, που αδυνατώ να κάνω το οτιδήποτε!
      Καλό μήνα Νάσια!

      Διαγραφή
  4. Έχω κλάψει με το κείμενο και το σχόλιο της νονάς μου για την Λώταινα. Εντάξει ήταν θεϊκό το σκηνικό, αλλά έχεις βρε Άννα έναν τρόπο να τα λες πολύ τσαχπίνικο.
    Σου στέλνω φιλί για καλή εβδομάδα!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Εσύ που το διάβασες. Εγώ που το έζησα, τι να πω; Ήμουν μεταξύ του "φέρτε μου έναν τοίχο να χτυπήσω το κεφάλι μου" και του "lol"
      Κίσιζ και καλό μήνα διπλανή!

      Διαγραφή
  5. αχ αυτη η Λωταινα
    Θεά!
    Καλημερα και καλη εβδομαδα
    φιλια πολλα

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Τελικά ήταν απλώς η Λώταινα; Ήταν ακόμα μια γυναίκα που ζούσε στη σκιά του συζύγου της; Χωρίς καν δικό της όνομα; Ααααααααααααααχ τι δράμα...
      Κίσιζ και καλό μήνα!

      Διαγραφή
  6. Ενταξει εχω λιωσει στα γέλια!!!!!
    Πραγματικα έκανα εικονα το σκηνικο κι ας μην έχω δει ποτέ τη μητέρα σου!!!!!
    Βέβαινα ε???? Εχω παει αρκετές φορές! Είμαι από Τρίπολη,. εκει δλδ μεγαλωσα :)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Και πού να το ζούσες κιόλας! Ακόμα θα γέλαγες!
      Χμμ κι εγώ έχω πάει τρεις φορές σ' αυτό το χωριό. Δεν υπάρχει το πατρικό της οικογένειας, αλλιώς, φαντάζομαι, θα πηγαίναμε συχνότερα. Ίσως για χειμερινές διακοπές. Ή το καλοκαίρι για δροσιά!
      Καλό μήνα Μαρία Κατ!

      Διαγραφή
  7. Γουστάρω "μάμα" ! Έτσι έχει μια τρέλα υπέροχη!
    Κι εγώ από Τρίπολη έχω καταγωγή ( μπαμπάς) αλλά λατρεύω που έγινα πυργιώτισσα τελικά!♥
    Καλή εβδομάδα τυχερή Αννούλα ( τζόκερ έπαιξες;)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ανέκαθεν ήτο φοβερή η μητέρα! Τώρα που είναι υπερήλιξ, έχει ενταθεί λίγο η υπέροχη τρέλα, αλλά το αντιμετωπίζουμε με ψυχραιμία. Ακόμα τουλάχιστον!
      Αχ, αν δεν γινόσουν Πυργιώτισσα και παρέμενες Τριπολιτσιώτισσα, θα ήμασταν κοντά και θα πίναμε καφέδες μία στις δεκαπέντε!
      Τι να το κάνω το τζόκερ, όταν υπάρχει η Άιρις;
      Καλό μήνα δίαρ!

      Διαγραφή
  8. Εχω μια φιλη που κανει "τσαι τι" (οπως το λεω για να την πειραξω) επισης κανει και γιογκα... πολυ γιογκα... και χασισι με τη σεσουλα! :P

    Αγαπαμε Αλμοδοβαρ γιατι αγαπαμε και Πενελοπε! :D

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Εντάξει. Με έβαλες σε υποψίες τώρα. Πάω να ψάξω τα συρτάρια της μαμάς. Δεν μπορεί, για να συμπεριφέρεται τοιουτοτρόπως, όλο και κάτι θα παίρνει!
      Και Πενέλοπε αγαπάμε και Βικτόρια Αβρίλ αγαπήσαμε και Μαρίζα Παρέδες επίσης και όλες τις ταινίες του λατρεύουμε!
      Καλό μήνα Μανόλο7!

      Διαγραφή
    2. Τα συρταρια δεν ειναι καλη κρυψωνα μεσα στα καζανακια τα βαζουμε αν δεν θελουμε να τα βρουν. Προσοχη οχι μεσα στο νερο, στο καπακι. Επισης αν βρεις τα "τζιτζικια" βγαλτα εξω, γιατι μετα απο 1-2 μερες τα τρωει η υγρασια και χαλανε! :P

      Διαγραφή
    3. Ααααααα έτσι λοιπόν! Στα καζανάκια! Θα ελέγξω κι εκεί!
      Τώρα από τζιτζίκια, δεν ακούω τίποτα. Ένα τριζόνι ακούγεται που και που, αλλά ο ήχος δεν έρχεται από το καζανάκι. Απ' έξω από το σπίτι έρχεται!

      Διαγραφή
  9. Εντάξει θα πεθάνω και θα φταίς εσύ!!!!!!
    Είμαι με τα λαιμά μου,βήχω σαν νταλικέρης εννοείται και κόντεψα να πνιγώ όσο το δικό μου στεφάνι ρωτούσε τι έπαθα,όπου του το διάβασα και με πιάσαν πάλι τα γέλια!!!
    Τη μαμά σου την αγαπώ!Τη δανείζεις???!
    Γαλοπούλα?κάντης πίτα,ξεκοκάλλισε την,με σφολιατα,λίγο ντοματούλα,λίγο τυράκι,λίγο κάτι και γίνεται απίθανη.Δική μου έμπνευση(όχι δεν κρατάμε τέτοιες παραδόσεις μα βαριέμαι να την τρώω ψητή κτλ) Χωρίς πλάκα είναι πολύ ωραία!
    Επίσης και με μέλι γίνεται τέλεια,αλλά δεν ξέρω αν λίγο την μαγειρέψεις για να αναμειχθούν τα υλικά κτλ μαλακία???Με τα μέλια δεν είναι δική μου έμπνευση,αλλά ωραιότατη!!

    Φιλιά σε εσένα και τις φίλες μου τις κότες!!! <3

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Επιτέλους το πουλερικό τελείωσε χθες! Το βάλαμε ανάμεσα σε λιβανέζικο ψωμί, με λαχανικά και σως μαγιονέζας, καλέσαμε και τους διπλανούς και τους τρατάραμε και τέρμα ή γαλοπούλα. Του χρόνου πάλι!
      Τη μητέρα δεν τη δανείζω, αλλά άμα θες τη νοικιάζω με το μήνα. Κάνω καλή τιμή!
      Κίσιζ Νικολέτα και καλό μήνα!

      Διαγραφή
  10. Έχω χάσει επεισόδια... έφυγε η Αθηνά και ήρθε η Άννα. Μόνο τις κότες αναγνωρίζω σε αυτό το ιστολόγιο πια και το -αγαπημένο- χιούμορ...
    Καλό μήνα να έχουμε!!!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Πολλά επεισόδια έχασες, αλλά η Αθηνά είναι εδώ, απλώς άφησε το όνομα της θείας και υπογράφει πλέον με το όνομα της γιαγιάς. Είναι προνόμιο όσων έχουν βαπτιστεί με δύο ονόματα. Πάντως, γυρνάω και στα δύο. Οπότε, με λες όπως θες!
      Καλώς ήλθες και πάλι Γούμαν και ναι, θα έχουμε έναν καλό μήνα!

      Διαγραφή
  11. Πως και δεν πέταξε την γαλοπουλα η μαμά απο το μπαλκονι να ησυχασεις και εσύ με τι να την συνοδέψεις καθε φορα... Πρέπει να ήταν κοκέτα στα νιάτα της...το κόκκινο κραγιον... το μυαλό αυτά δεν τα ξεχναει αγαπη μου...αυτό το ξενο που είπε η μαμα στο τελος το..Tai Chi". δεν το πιασα.....τι ειναι βρε Λώτενα μου.. αυτό ..με πέθανε..!!! οσο είμαι ακόμα ζωντανη να σου στείλω τις ευχες μου για ένα όμορφο και γιορτινό μήνα...φιλακιααααα!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Η μητέρα ποτέ δεν θα πέταγε φαγητό! Είχε ζήσει στην κατοχή, βλέπεις!
      Πάλι καλά να λέμε που τελείωσε χθες το πουλερικό και ησυχάσαμε! Πάρα πολύ κοκέτα! Από εκείνες που θεωρούσαν απαραίτητα τα καπέλα και τα γάντια!
      Κι ακόμα είναι, όσο της το επιτρέπουν οι δυνάμεις της! Το κραγιόν είναι το πρώτο που θα αναζητήσει μόλις ξυπνήσει!
      Και τώρα διάβασε προσεκτικά τι είναι το Τάι Τσι. Είναι, που λες, πολεμική τέχνη ήπιας εξάσκησης, που χρησιμοποιείται ενίοτε και για θεραπευτικούς σκοπούς. Επίσης συνήθως ασκείται και για ποικίλους άλλους προσωπικούς λόγους: είναι σκληρή και μαλακή τεχνική πολεμικής τέχνης με αγώνες επίδειξης και ασκήσεις μακροζωίας.
      Πολλά φιλιά και καλό μήνα Ρουλάκι!

      Διαγραφή
  12. Αν μου άρεσε η γαλοπούλα θα γιόρταζα κι εγώ το πατροπαράδοτο thanksgiving!
    Τώρα λέμε τα ευχαριστώ μας χωρίς το πουλί...α και χωρίς τη γιορτή..χαχα!
    Σωστή τη βρίσκω τη μαμά σου!
    Όταν πήγαινα γιόγκα (τώρα κάνω μόνη μου στη χάση και στη φέξη), μια μέρα την εβδομάδα κάναμε και τάι τσι και ήταν πολύ ωραία!!!
    Μια φορά μάλιστα ο δάσκαλος (καλή του ώρα) με έβαλε κάτω (με την καλή έννοια την πολεμική, όχι με την κακή) κάνοντας τις κινήσεις γρήγορα,,,,μια χαρά βγάζεις νοκ άουτ τον αντίπαλο και με τάι τσι σου λέω!
    Τα συρτάρια μου είναι στη διάθεσή σας για την αποφυγή παρεξηγήσεων...χοχοχο!!
    Φιλιά πολλά και καλό μήνα!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Μα τι λες Μεμαρία; Η μαμά είναι 91 χρονών! Πού να την πάω για τάι τσι; Άσε που δεν έχουμε και τέτοια εδώ στο Άργος!
      Δεν αμφέβαλα για τα συρτάρια σου, αλλά επειδή άνθρωποι είμαστε και δεν ξέρει ποτέ κανείς πού θα μας ρίξουν οι εκάστοτε κυβερνήσεις, σου μεταφέρω αυτό που γράφει ο Μανόλο7 πιο πάνω, δια παν ενδεχόμενο: "Τα συρτάρια δεν είναι καλή κρυψώνα, μέσα στα καζανάκια τα βάζουμε αν δεν θέλουμε να τα βρουν. Προσοχή όχι μέσα στο νερό, στο καπάκι".
      Κίσιζ δίαρ!

      Διαγραφή
  13. Στο Κατηχητικό, ο Ιερέας περιγράφει στα παιδάκια πώς η γυναίκα του Λωτ κοίταξε πίσω και ο Θεός την μετέτρεψε σε στήλη άλατος, όταν ο μικρός Γιωργάκης τον διακόπτει:
    «Και η δική μου η μαμά κοίταξε πίσω μια φορά, ενώ οδηγούσε» ανακοινώνει θριαμβευτικά, «κι ο Θεός την μετέτρεψε σε στύλο της ΔΕΗ».
    Γκουχ,γκουχ....

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  14. Το τάι τσι στους πόσους μπάφους το πετυχαίνεις;

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Δεν ξέρω, αλλά η μαμά παίρνει 1/4 Tavor ημερησίως!

      Διαγραφή
  15. Μόλις έβλεπα την κλήρωση του Τζόκερ και τώρα που πάει το τζακ-ποτ στα 11.000.000 κάτι έπαθα... ξέχασα τι ήθελα να γράψω... α! δεν ξέρω αλλά μάλλον μου στέρεψε το χιούμορ, με την δικιά μου Γαλλίδα μάνα 88 ετών που θέλει να πάρει το αυτοκίνητο να πάει στο σούπερ μάρκετ να κάνει επι τέλους της προκοπής ψώνια... ας ελπίσουμε πως όταν θα είμαστε στα 80, (αν δεν μας ξετινάξουν πριν), τα παιδιά μας δεν θα έχουν blogs να περιγράφουν τα κουφά
    Αλμοδοβαρίστηκα μας!
    Μπον νουί με μπιζούδια ( Kali nixta me filakia)!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Πάλι καλά να λέμε, που η δική μου δεν οδηγεί. Βλέπεις όταν είχε πάρει το δίπλωμα, πήρε το αυτοκίνητο και σε μια στροφή, αντί να πατήσει φρένο, πάτησε γκάζι και το έριξε σε μια μάντρα και από τότε φοβήθηκε και δεν ξαναοδήγησε. Αλλιώς τώρα μπορεί να μας ζητούσε και Φεράρι, διότι το δικό μας Πεζώ δεν της είναι αρεστό!
      Μπιζού και καλημέρα!

      Διαγραφή
  16. Όχι ρε φίλε!!! Η μαμά ήταν πάντα έτσι; Σας έκανε καζούρα ή την άκουσε από τα χρόνια; Η δικιά μου η μάνα από τα νιάτα της ήταν έτσι και μας δουλεύει ψηλό γαζί!!!!! Εορτάζεις κανονικότατα λοιπόν την Τετάρτη ε;;;; Ωραία Ωραία!!! Λαμπρά!! κοτ κοτ!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Κοίτα, μια κουλαμάρα την είχε από τα νιάτα της (μάλλον την πήρα κι εγώ), αλλά έχει γίνει πιο έντονη η κατάσταση λόγω ηλικίας!
      Γενικά γιορτάζω μόνο τα γενέθλιά μου, διότι το βρίσκω πιο προσωπικό, αλλά από την άλλη είναι μία ακόμα ευκαιρία για γλυκά! Αλλά πάρτι στο σπίτι δεν κάνω!
      Καλημέρα!

      Διαγραφή
  17. Καλησπέρα σου αγαπητή μου φίλη.
    Απολαυστική η σκηνή που έζησες και πάρα πολύ όμορφα μας την παρουσίασες.
    Νάσαι πάντα καλά.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Καλημέρα κ. Κονταρίνη!
      Δεν ξέρω πόσο απολαυστικές μπορεί να είναι τέτοιες καταστάσεις, αλλά το παν είναι να τις βλέπει κανείς με μια σκωπτική ματιά, διότι εάν το δει διαφορετικά, είναι μάλλον για να χτυπάει το κεφάλι του στον τοίχο, από απελπισία που έχει φτάσει σε αυτό το σημείο ο δικός του άνθρωπος! Πάντως, προσπαθούμε να το διασκεδάσουμε και φυσικά κάνουμε ότι είναι δυνατόν να την κρατήσουμε σε τέτοια επίπεδα και να μην έχουμε χειρότερα!
      Ίδωμεν!

      Διαγραφή

ότι προαιρείσθε...